Naast de vervaardiging zijn wij ook gespecialiseerd in de deskundige en duurzame plaatsing van de gevelsteen!

De ontstaansgeschiedenis van de gevelsteen

Voordat de Fransen rond 1800 in de Nederlanden de huisnummering invoeren, is er al de wens om huizen van elkaar te onderscheiden. Het wordt daarom gebruikelijk ieder huis van een naam te voorzien. Deze naam is doorgaans ontleend aan het uiterlijk van het huis of het beroep of de afkomst van de bewoner, maar kan ook een Bijbelse of topografische strekking hebben.

Deze huisnamen worden op de gevel aangebracht, aanvankelijk in de vorm van muurschilderingen en uithangborden. Vanaf de 16de eeuw, als de Nederlandse steden met hun veelal houten huizen, zo langzamerhand in steen worden herbouwd, besluiten veel huiseigenaren een gevelsteen in de gevel aan te brengen. Deze doorgaans rechthoekige stenen, gehouwen uit Bentheimer zandsteen, worden meestal voorzien van een afbeelding die betrekking had op de aloude huisnaam. Vooral in de 17de eeuw zijn enorme hoeveelheden gevelstenen vervaardigd, zowel door goed geschoolde beeldhouwers, als door zeer matige steenhouwers.

Na de Franse overheersing worden er bijna geen gevelstenen meer gemaakt. Door sloop en verval verdwijnen de meeste uit het straatbeeld. Andere worden verplaatst, verhandeld of in museale collecties opgenomen. Het begin van de 20ste eeuw laat een opleving zien. Er worden weer gevelstenen gemaakt en als decoratie in de gevel aangebracht.

Tegenwoordig kunnen we spreken van een herwaardering van de gevelsteen. Vele publicaties over dit fenomeen hebben recentelijk het licht gezien, stenen worden massaal gerestaureerd en vanuit de musea weer in het straatbeeld teruggebracht. Ook besluiten veel huiseigenaren de oude traditie nieuw leven in te blazen en geven opdracht een nieuwe steen te laten hakken. Het ontwerp hiervoor wordt vaak ontleend aan de historie van het betreffende pand, maar ook eigentijdse voorstellingen lenen zich uitstekend om de gevel van een huis te sieren.